Home Aktualności
Jan XXIII - "Dobry Papież" PDF

- Został ogłoszony świętym w dniu 27 IV 2014 r.

KRÓTKIE KALENDARIUM - TESTAMENT

"Nie pamiętam takiej chwili, żebym nie chciał służyć Bogu jako ksiądz" - mówił po latach. Pisał w swoim „Dzienniku duszy”: „Czujna dobroć, cierpliwa i pobłażliwa, lepiej i szybciej działa aniżeli surowość i rózga. Nie mam pod tym względem ani złudzeń, ani wątpliwości”.

Będę szedł dalej swoją drogą, zgodnie z moim usposobieniem. Pokora, prostota, zgodność w „słowach i czynach” z Ewangelią, nieustraszona łagodność, cierpliwość nie dająca się zwyciężyć, ojcowska, nienasycona gorliwość o dobro dusz”.

Jan XXIII, zanim jeszcze został papieżem, nosił w sobie głębokie przekonanie, że jego zadaniem jest: „wylewanie kojącego balsamu na rany ludzkości”.

„Sądzi się powszechnie i uważa za słuszne by słowa papieża, nawet w życiu prywatnym, tchnęły tajemniczością i wywoływały uczucie grozy. Wszakże bardziej zgodna z przykładem, jaki dał nam Chrystus i bardziej pociągająca jest prostota (…)”.

Na słynne już pytanie, ilu ludzi pracuje w Watykanie, odpowiedział: Chyba połowa zatrudnionych”.

Ciągle walczył o modlitwę: Przede wszystkim jednak muszę dbać o pozostawanie w świętej zażyłości z Panem”.

Przywiązywał ogromną wagę do rachunku sumienia, który pozwalał mu widzieć wyraźnie jego „niezliczone grzechy, zniewagi i niedbalstwa”, co tydzień korzystał z sakramentu pokuty i pojednania.

W 1961 r. Jan XXIII zanotował w „Dzienniku duszy”: "(…) mniemano powszechnie, że będę papieżem tymczasowym, przejściowym. Ja natomiast staję już u progu czwartego roku pontyfikatu i mam przed sobą perspektywę potężnego programu do zrealizowania w obliczu całego świata, którzy patrzy i oczekuje”.

Ten „potężny program” to przede wszystkim wielka niespodzianka Ducha Świętego – również dla samego Jana XXIII – czyli zwołanie Soboru Watykańskiego II.

„Ja sam byłem zaskoczony tymi propozycjami, których nikt mi nigdy nie podsuwał”

„Kiedy powiedziałem im [kardynałom] o swojej decyzji - i spostrzegłem ich zdumienie, dopiero wtedy uświadomiłem sobie, że rozpocząłem rewolucję. Wieczorem nie mogłem zasnąć, pomyślałem sobie wtedy: Giovanni - dlaczego nie śpisz? Czy to ty, papież, rządzisz Kościołem, czy Duch Święty? To przecież Duch Święty, więc śpij, Giovanni!” -

Taki właśnie był Jan XXIII.

 

Źródła:

http://papiez.wiara.pl/doc/379788.Testament-Jana-XXIII/2

http://www.deon.pl/religia/kosciol-i-swiat/komentarze/art,1333,dobry-papiez-jan-fascynujace-zycie-jana-xxiii,strona,2.html

http://www.deon.pl/religia/kosciol-i-swiat/z-zycia-kosciola/art,17217,sa-cuda-za-wstawiennictwem-jana-xxiii.html

http://www.da.sosnowiec.pl/czytelnia/rozwaania/478-dekalog-jana-xxiii

http://profeto.pl/artykuly,3682.html

fot. z: http://www.deon.pl/religia/kosciol-i-swiat/z-zycia-kosciola/art,12880,postep-na-drodze-do-kanonizacji-jp-ii.html

 

Kontakty z Polską

Polska była Mu szczególnie bliska, podkreślał, że już w dzieciństwie opowiadano mu o tym bohaterskim kraju i jego narodzie.

Odwiedził ją dwukrotnie. Po raz pierwszy we wrześniu 1912 r. Odwiedził wówczas Kraków, katedrę wawelską oraz Wieliczkę, gdzie zachwyciła go kaplica św. Kingi. Złożył też wizytę biskupowi Adamowi Sapiesze.

Siedemnaście lat później przyjechał jako delegat apostolski w Bułgarii i odwiedził Częstochowę, Poznań, Gniezno i Warszawę. W późniejszych przemówieniach do polskich biskupów wielokrotnie przypominał obie wizyty.

Będąc w Paryżu, wspierał polskie seminarium i borykających się z kłopotami finansowymi polskich artystów. W seminarium polskim udzielał święceń kapłańskich.

Jego zainteresowanie naszym krajem przejawiało się wielokrotnie. Jako papież często przyjmował polskich biskupów, to on zarządził otwarcie procesu beatyfikacyjnego o. Maksymiliana Kolbego.

20 maja 1963 r. przyjął na audiencji kard. Stefana Wyszyńskiego, choć wszystkie spotkania były już odwołane. Trzy dni później, wbrew zaleceniom lekarzy, pojawił się jeszcze w oknie placu apostolskiego i pobłogosławił wiernych na placu św. Piotra.

 

Jan Paweł II beatyfikował Jana XXIII - 3 IX 2000 r.

Jan XXIII od dziecka marzył o tym, by być wiejskim proboszczem ... -

 

 
Jan Paweł II - Karol Wojtyła

(18 V 1920 - 2 IV 2005) - Papież od 1978.

Został ogłoszony świętym

w dniu 27 IV 2014

 

 

"Dziękuję narodowi polskiemu i Kościołowi w Polsce za dar Jana Pawła II"

Karol Wojtyła urodził się w Wadowicach, niedaleko Krakowa. Jego rodzice, Karol Wojtyła i Emilia Kaczorowska, wzięli ślub w 1904. Ojciec był zawodowym podoficerem w armii austriackiej, w wojsku polskim doszedł do stopnia kapitana. Oboje rodzice wywodzili się ze skromnych rodzin rzemieślników wiejskich i mieli niewielkie wykształcenie. Gdy Karol (zdrobniale Lolek) miał 9 lat, zmarła jego matka. Trzy lata później zmarł jego starszy o 14 lat, brat Edmund, który był lekarzem.

W dzieciństwie Lolek grał w piłkę nożną i jeździł na nartach oraz razem z ojcem wędrował po górach. Był wysportowany i ogólnie uzdolniony.

W 1930 r. rozpoczął naukę w 8- letnim Państwowym Gimnazjum Męskim im. Marcina Wadowity w Wadowicach. Wyróżniała Go żarliwa wiara, był ministrantem. W gimnazjum Karol Wojtyła występował w przedstawieniach kółka teatralnego. Po maturze, zdanej na ocenę celująca w 1938 r.

Karol Wojtyła rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, dokąd przeprowadził się z ojcem. Podczas okupacji niemieckiej pracował fizycznie m.in. w zakładach Solvay w Krakowie. W 1941 r. zmarł ojciec Karola Wojtyły. W tym okresie przyszły papież był też aktorem konspiracyjnego poetyckiego Teatru Rapsodycznego.

W 1942 r. Karol Wojtyła wstąpił do tajnego seminarium duchownego. Po czterech latach formacji, 1 listopada 1946 roku kardynał Adam Sapieha wyświęcił Karola Wojtyłę na księdza. Podjął wtedy studia na Papieskim Międzynarodowym Athenaeum Angelicum w Rzymie.

W 1948 r. przyszły papież uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim doktorat z teologii na podstawie pracy o pojmowaniu wiary przez św. Jana od Krzyża. Przez niespełna rok był wikariuszem i katechetą we wsi Niegowić.

Następnie zostało Mu powierzone zadanie organizowania duszpasterstwa akademickiego w Krakowie. Łączył duszpasterstwo z turystyką i sportem, co w tym czasie było nowością.

W 1954 r. Karol Wojtyła uzyskał habilitację na UJ na podstawie rozprawy badającej możliwości budowania etyki chrześcijańskiej z wykorzystaniem systemu filozoficznego Maxa Schelera.

Po likiwdiacji przez władze komunistyczne wydziału teologicznego UJ, rozpoczął wykłady na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

W latach 1956-78 był kierownikiem katedry etyki na Wydziale Filozoficznym.

W 1979 roku został biskupem pomocniczym archidiecezji krakowskiej. Od 1962 tymczasowo nią zarządzał, a w 1963 został przez papieża Pawła VI mianowany jej ordynariuszem, arcybiskupem metropolitą krakowskim.

W latach 1962 - 1952 brał czynny udział w obradach II Soboru Watykańskiego. Zajmował stanowisko m.in. w sprawach wolności religijnej i roli świeckich.

W 1967 został mianowany kardynałem. Jako Książe Kościoła Wojtyła uczestniczył w rzymskich synodach biskupów i utrzymywał kontakty międzynarodowe.

Zajmował się też m.in. duszpasterstwem rodzin i akademickim, ruchem oazowym, ale też zwołaniem synodu: archidiecezjalnego i metropolitalnego oraz reformą kurii archidiecezjalnej. Był wiceprzewodniczącym Konferencji Episkopatu Polski.

 

Na zwołanym po śmierci Jana Pawła I drugim konklawe w roku 1978 Karol Wojtyła został wybrany na papieża i przybrał imię Jana Pawła II.

Wynik wyboru ogłoszono 16 października o 16:16. Wielką sensację wzbudził fakt, że na papieża został wybrany kardynał z kraju pod władzą komunistyczną.

Jan Paweł II wzbudził szybko w całym świecie, dużą sympatię, ale też wrogość, czego wyrazem był zamach, przeprowadzony 13 V 1981 r. na placu św. Piotra w Rzymie przez Turka Ali Agcę.

 

W działaniach Jana Pawła II można dostrzec kilka podstawowych kierunków. Papież dążył do chrześcijańskiej odnowy członków Kościoła Katolickiego m.in. poprzez wdrażanie i rozwijanie wskazówek II Soboru Watykańskiego, ale też poprzez własne inicjatywny np. Światowe Dni Młodzieży.

Jan Paweł II zwracał się także do innych wyznań i religii, uczestnicząc w dialogu ekumenicznym i między-religijnym.

To z jego inicjatywy w 1986 r. w Asyżu odbył się Światowy Dzień Modlitwy o Pokój (1986), w którym wzięli udział przedstawiciele licznych religii.

Papież wskazywał również na znaczenie kultury dla człowieka i zachęcał Kościół do zainteresowania się tą formą głoszenia wiary. Nie należy pomijać również relacji Papieża ze środowiskiem międzynarodowym. Jan Paweł II wielokrotnie wskazywał na moralne zagrożenia dla świata, takie jak pogarda dla życia ludzkiego, kryzys wartości rodzinnych, niesprawiedliwość systemów politycznych i gospodarczych, zeświecczenie i materializację życia.

W działalności dyplomatycznej podjął liczne starania o pokój na świecie, łagodzenie rządów autokratycznych i budowanie porozumienia z władzami państw.

 

Jan Paweł II podczas swojego pontyfikatu napisał i ogłosił kilkanaście encyklik:

1979 Redemptor hominis (Chrystus odkupiciel człowieka);

1980 Dives in misericordia (miłosierdzie Boże); 1981 Laborem exercens (godność pracy ludzkiej); 1985 Slavorum apostoli (Cyryl i Metody, apostołowie Słowian);

1986 Dominum et vivificantem (Duch Święty);

1987 Redemptoris Mater (Maryja, Matka Boża);

1987 Sollicitudo rei socialis (problemy społeczne);

1990 Redemptoris missio (działalność misyjna);

1991 Centesimus annus (urządzenie sprawiedliwego i wolnego społeczeństwa);

1993 Veritatis splendor (istnienie prawdy i prawa moralnego);

1995 Evangelium vitae (obrona życia ludzkiego, w tym dzieci poczętych);

1995 Ut unum sint (ekumenizm, z akcentem na relacje z prawosławiem);

1998 Fides et ratio (wiara i rozum);

2003 Ecclesia de Eucharistia (sakrament Eucharystii w życiu Kościoła.

Pontyfikat Papieża - Polaka postrzegany jest jako najbardziej obfity w pielgrzymki. Podróże zagraniczne, których Jan Paweł II odbył ponad 115 gromadziły zawsze tłumy, ożywiając w ten sposób religijność i integrując katolików konkretnej wspólnoty.

Dla Papieża wyjazdy te były zaś wspaniałą możliwością głoszenia Ewangelii.

Ostatnia podróż jaką odbył Jan Paweł II, była śledzona z wielkim napięciem przez cały świat.

Odchodzenie Papieża do Domu Ojca w marcu i kwietniu 2005 r. poruszyło wielu ludzi, niezależnie od wyznania, pochodzenia czy stosunku do papieskich nauk...

Jan Paweł II zmarł 2 kwietnia 2005 r. o godz. 21.37. [Źródło: http://www.dzielo.pl/]

Proces beatyfikacyjny Jana Pawła II rozpoczął się 28.VI.2005 r.

02. IV. 2011 roku - o godzinie 21. 37 minęła VI-a rocznica przejścia Jana Pawła II do Ojczyzny Niebieskiej

fot. z: http://www.deon.pl/religia/kosciol-i-swiat/z-zycia-kosciola/art,12880,postep-na-drodze-do-kanonizacji-jp-ii.html

 

 

 

 

 

 
Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi - 60. roc... PDF Drukuj Email
Wpisał iwona-jadwiga   
Czwartek, 19. Wrzesień 2013 10:36

Słowo Arcybiskupa Metropolity Warszawskiego

W środę, 25 września 2013 r. minie 60 lat od uwięzienia przez komunistyczny reżim Kardynała Stefana Wyszyńskiego Prymasa Polski.
Ta smutna rocznica jest okazją do refleksji i modlitwy za Kościół warszawski, ale także modlitwy o beatyfikację Sługi Bożego Prymasa Tysiąclecia.

Jasnogórskie Śluby Narodu Polskiego Prymasowski Akt osobistego oddania się Matce Bożej

LAST_UPDATED2
 
Modlitwa o Pokój dla Syrii

Wszyscy jesteśmy świadkami tragedii wojny, jaka rozgrywa się w Syrii. Najbardziej cierpią niewinni w tym dzieci. Ten konflikt bardzo mocno dotyka również syryjskich chrześcijan, wielu z nich za przynależność do Chrystusa straciło życie, setki tysiące, aby je ratować uciekło z kraju. Ofiarę z życia ponoszą również osoby duchowne, w tym katoliccy księża.
Odpowiadając na apel papieża Franciszka o pokój w Syrii, w rejonie Bliskiego Wschodu i na całym świecie, w porozumieniu z Ks. Abp Wiktorem Skworcem delegatem KEP ds. działalności w Polsce Pomoc Kościołowi w Potrzebie, zwracamy się z gorącą i pilną prośbą o podjęcie Modlitwy o Pokój w Syrii (poniżej w załączniku przekazujemy pełen tekst siedmiodniowej modlitwy). Modlitwę tę przygotowało papieskie stowarzyszenie Pomoc Kościołowi w Potrzebie i jest ona prowadzona niemal na całym świecie.
TYDZIEŃ MODLITWY ZA SYRIĘ (materiały do modlitwy)

 
Homilie Ojca Świętego Franciszka w Rio de Janeiro


Jesteśmy powołani, by głosić Ewangelię - homilia w Rio de Janeiro 27 lipca 2013 r.


Homilia Ojca Świętego Franciszka wygłoszona podczas Mszy św. z udziałem księży biskupów, kapłanów, osób konsekrowanych i seminarzystów w katedrze św. Sebastiana w Rio de Janeiro.

Drodzy Bracia w Chrystusie!

Patrząc na tę katedrę, wypełnioną biskupami, kapłanami, seminarzystami, zakonnikami i zakonnicami, przybyłymi z całego świata, myślę o słowach Psalmu z dzisiejszej Mszy św.: „Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże” (Ps 67 [66]).

 
« PoczątekPoprzednia1234NastępnaOstatnie »

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL


Stworzone dzięki Joomla!. Designed by: joomla 1.5 templates domain registration (video) Valid XHTML and CSS.